Jan Twardowski. Ksiądz i poeta. Mało takich poetów, jeszcze mniej kapłanów. Z wiary czerpie poezję i dobroć, z poezji zaś wiarę w piękno oraz wiele innych niemodnych wartości. Od kilkudziesięciu lat pisze wiersze a raczej zapisuje w nich swoje wzruszenia, dziecinną wręcz ufność w człowieka i zachwyt nad światem. Czyni to nie zwracając uwagi na piękną formę. Lekceważy kunsztowne ozdobniki na rzecz prostych uczuć i łagodnego, mądrego humoru. Właśnie dzięki temu trafia w ludzkie serca - także wielu ludzi, którzy wcale nie cenią literatury. Ma tysiące zagorzałych zwolenników, którzy czekają na jego kolejne tomiki o zaskakujących tytułach i jeszcze bardziej zadziwiającej zawartości. Krytycy z pewnym zakłopotaniem unikają analizy i wytłumaczenia tej popularności, która dla wszystkich wydawców i czytelników stała się już czymś oczywistym. To fakt, który w dobie mass-mediów każe cenić pióro i ów dar życzliwości dla świata, jaki posiada Jan Twardowski.